Skip navigation

 

 

 

 

Η “υπόθεση Ηριάννα” (φυλακή, στην ουσία,  λόγω της προσωπικής ερωτικής σχέσης της !) σε αυτό το ζομπιoτροφείον που έχει καταντήσει η χώρα μας, η οποία προσπαθεί, άλλωστε, να φτάσει το επίπεδο του Μεξικό του τέλους του 19ου αιώνα, χωρίς να τα καταφέρνει και πολύ, για να λέμε την αλήθεια,

δείχνει ότι αυτή η χώρα έχει καταστεί πλέον ΑΜΕΣΑ επικίνδυνη για κάθε νοήμονα ή ξεχωριστό άνθρωπο.

Από την μια η τραγική παθητικότητα του πλήθους που λες και περιμένει ούτε καν κάποιον επίγειο δικτάτορα, αλλά, μάλλον, κάποιον κακοδαίμονά της να διαλύσει μια και καλή τα πάντα μέσα σε μια πολ-ποτική Πνύκα ανάγκης και να την στείλει πακέτο στην πλήρη ανυπαρξία,

από την άλλη, το κενό εξουσίας με την απίστευτη διαφθορά,

και να μην ξεχνάμε βέβαια και την μόνιμη απειλή των τουρκαλάδων (άλλη ζωώδης κατάσταση εκεί),

όλα αυτά, λοιπόν, δείχνουν ότι αυτή η χώρα ΑΠΕΤΥΧΕ, απέτυχε τραγικά. Και απλά, καθόμαστε και παρακολουθούμε σαν ηλίθιοι.

Κυρίως, όμως, είναι οι νοητικές-πνευματικές λειτουργίες που πεθαίνουν, και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο.

Επειδή όσον υπάρχουν αυτές, υπάρχει και ελπίδα. Αν όμως ο εγκέφαλος μιας χώρας τελειώσει, δεν υπάρχει καμμία ελπίδα πλέον. Κλινικός θάνατος καλείται αυτό στις εντατικές των νοσοκομείων.

Μόνο ένα επαναστατικό θαύμα μπορεί να σώσει αυτό το ζομπιοτροφείον και να το βγάλει από τον αυτο-καννιβαλισμό του.

Επανάσταση, όμως, ουσιαστική, εκεί που έχει νόημα. Στις θλιβερές ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ αυτής της χώρας. Όλα τα άλλα, απλά θα βαθύνουν και θα κλιμακώσουν το χάος.

 

 

 

Advertisements