Skip navigation

 

 

 

night-flying-main

 

Εξ αρχής ολόκληρη η Γαία είναι ένας νυκτερινός προβολέας σε συμπαντικό σκοτάδι.
Από εκεί και πέρα ο κόσμος δεν προβαίνει ολοένα ως τίποτε άλλο, παρά ως φωτοχυσία , illuminatio .

Από το  αρχαϊκό ρωμαϊκό asylum μέχρι τις λάμπες neon στις πόλεις, κάτι πάντα ισχυοβολεί και φαίνει φως στο σκοτάδι μιας παγκόσμιας θεατρικής σκηνής που είναι ελευθερία και φυλακή μαζί.

Είναι παράξενο αλλά ο άνθρωπος είναι πάντοτε ελεύθερος μέσα σε μια φυλακή, αλλά και αντιστρόφως,  φυλακισμένος μέσα στην ελευθερία.

 

 

Το ζητούμενο ωστόσο, είναι μια μαζική απόδραση, μια Μεγάλη Φούγκα, όπως εκείνη του Μπετόβεν κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, όταν έγραφε τα απαράμιλλα τελευταία κουαρτέτα του.

Die Große Fuge, έργο  μεγαλοφυές, “σκοτεινό” και ακατανόητο για την εποχή του, στην οποία επέσυρε ουκ ολίγες κατακρίσεις, δείχνει το δρόμο στην ύπαρξη, έτσι όπως μόνον ένας  συνθέτης του ύψους του Μπετόβεν θα μπορούσε να προ-αισθανθεί.

 

 

Ένας πνευματικός κόσμος από μόνος του δεν είναι ελευθερία, ένας υλικός κόσμος από μόνος του δεν είναι ελευθερία. Ελευθερία είναι να πηγαινοέρχεσαι ανάμεσα σε δύο κατάστασεις ύπαρξης και να μην εντοπίζεσαι μονάχα σε μία.

Με όρους της Δημιουργίας, ό,τι είναι Ένα είναι φυλακή, ό,τι είναι Δύο είναι ελευθερία.

 

 

Και ο Νους, ο ύστατος και εν δυνάμει  πλέον ισχυρός προβολέας σε όλες τις αλύσους φωτός στον Χρόνο· ακόμα κρυμμένος για τα ζαλισμένα από τα απανωτά φώτα της ζωής ανθρώπινα μάτια.

Όμως στην Εξορία της Γης, είτε θα είσαι πρωταγωνιστής είτε ηλίθιος.
Αν δεν παράγεις κυτταρικό φως από μόνος σου, μην ελπίζεις ότι οι γύρω καραδοκούντες προβολείς ενός εξ αρχής της Ιστορίας οικουμενικού στρατοπέδου συγκέντρωσης πρόκειται ποτέ να σε ελευθερώσουν.

 

 

 

Advertisements