Skip navigation

 

 

 

winter

 

 

Δεν είναι κατανοητό γιατί το στώκινγκ να μην είναι το επόμενο στάδιο του πάλαι ποτέ απλούστερου λαϊκισμού, σε συμπαράπλευρες, μάλιστα, αφιερωματικές μακροσυνέπειες εθελοντριών ιεραποστολικών νοσοκόμων των …κομπιούτερς, και να μην συναντούμε συχνά γελοίους τύπους, ηδονοβλεψίες/εμπαθείς χυλοπιττάδες του πραγματικού, που να επιθυμούν με, ομολογουμένως, μεγάλη αυτοθυσία,  να κάψουν τα motherboards τους σε μια προσπάθεια να ζεσταθεί το …πλήθος.

Δεν είναι μόνον η υποκρισία, που μπορεί να διαβλέψει κανείς εδώ, αλλά και κάτι χειρότερο: η παράνοια ενός ναρκισσισμού  που, εδώ που τα λέμε, δεν θα είχε έτσι κι αλλιώς (αντικειμενικούς) λόγους και αφορμές να υφίσταται.

 

trotsky_lenin_kamenev

 

Ακόμα και οι Μπολσεβίκοι, μια φορά και έναν καιρό, είχαν πάρει από νωρίς χαμπάρι, το τι “σόι πράγμα” ήταν οι αυτοαποκαλούμενοι “Φίλοι του Λαού” και πήραν τις αποστάσεις τους από αυτούς. Διέβλεψαν γρήγορα, την ιδιοτέλεια, τον ναρκισσισμό του στάβλου, μα και κάτι απειλητικότερο:

την χυδαιότητα του να ξεμπερδεύουν οι δεύτεροι με τον “παλιό κόσμο” δίκην βλακείας, όχι σκέψης, επειδή οι ίδιοι συχνά και κατά μεγάλο ποσοστό ακολουθίας, δεν είχαν κανένα κόσμο να προτείνουν πέρα από τα προβληματικά “εγώ” τους που τα κάλυπταν με την προβιά της “συμπάθειας για το λαό”. Παρόμοια φαινόμενα υπήρξαν και με την λεγόμενη “προλετκούλτ” αργότερα.

Ο Τρότσκι, ειδικώτερα, είχε εξηγήσει με θαυμαστή διαύγεια και ψυχραιμία στο “Λογοτεχνία και Επανάσταση” το γιατί το ζητούμενο ΔΕΝ είναι μια “προλεταριακή” κουλτούρα και λογοτεχνία αλλά η ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ κατανόηση και εμβάθυνση της λεγόμενης “αστικής” κουλτούρας! Εξήγησε ακόμα το ΓΙΑΤΙ δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει “προλεταριακή” κουλτούρα, ανάγοντας το όλο πράγμα, σχεδόν, σε μια “αντίφαση εν όροις” !

Έκτοτε, η όλη θεώρησή του και τα συμπαγέστατα επιχειρήματά του δεν κατέστη δυνατόν να ανατραπούν εν προκειμένω θέματι παρά μόνον με την μουστάκα του Στάλιν και το πιάτο ρύζι του Πολ Ποτ, όταν βέβαια αυτά συνοδεύονταν με την αναγκαία συνδιαλλακτικότητα και τους θαυμαστούς ορίζοντες σκέψης  ενός πυροβόλου να στρέφεται καταπάνω σου, για καλό και για κακό, σε περίπτωση που σκέπτεσαι διαφορετικά.

 

 

Και στο κάτω κάτω ο Λένιν και ο Τρότσκι έκαναν επανάσταση στην πραγματικότητα, όχι στο …facebook. Κάτι ήξεραν παραπάνω, λοιπόν, σε σχέση με όσους δεν γνωρίζουν τίποτε άλλο από το να πηγαίνουν συνεχώς παρακάτω. Και κυρίως, αν μη τι άλλο, οι τότε “ναρόντνικοι” δεν ήταν τίποτε εικονικές περσόνες με ψυχοπαθολογικές ορίζουσες, αλλά πραγματικά άτομα που δρούσαν με το οποιοδήποτε προσωπικό κόστος, έστω και αν το όραμά τους, κατά πλειοψηφία,  δεν ήταν τίποτε περισσότερον από μια ατέλειωτη υποκρισία.

Η ..κουλτούρα φταίει, λένε λοιπόν διάφοροι σήμερα, η …παιδεία φταίει, τα …βιβλία φταίνε κλπ.. Δεν τους πέρασε από το μυαλό πως μέχρι σήμερα έφταιξε ακριβώς η ανυπαρξία όλων αυτών!

 

assets_large_t_420_54337206_phixr

 

Δεν είναι απορίας άξιον λοιπόν, που η νεώτερη γενιά “σας έχει γράψει”, έστω και αν είσθε τόσον από τα άγραφα, μα κυρίως από τα άσκεπτα! 

Γιατί;

Διότι, αναγνωρίζει και στα δικά σας πρόσωπα τους δολοφόνους της Ελλάδας. Αναγνωρίζει όλη την βλακεία, την υποκρισία, την μοχθηρία και την προβληματική εγωπάθεια που την έχουν φέρει στο χείλος της ολοσχερεστάτης καταστροφής.

Η Νέα Ελλάδα είναι ο εφιάλτης σας. Γιατί εκεί θα εξαφανιστείτε πλήρως. Πιθανώς μια τέτοια Ελλάδα να μην μπορέσει τελικώς να υπάρξει. Αυτό, όμως, δεν θα σήμαινε ποτέ πως εσείς είσασταν κάτι υπαρκτότερο από έναν, αυτή την φορά όντως όντα εφιάλτη, που ευτυχώς, μονάχα εσείς τον ονειρευτήκατε, και όχι τόσον συχνά και κάποιος άλλος αφελής.

 

 

 

 

Advertisements