Skip navigation

 

Hinkson_Darkness and Light Film Noir

 

(εωθινή ανάρτηση)

 

Την πήρε το βλέμμα του ξανά στο ίδιο μέρος. Καθισμένη να πίνει το αστρογάλαζο, φωσφορίζον ποτό της και, βέβαια, όπως πάντα, απορροφημένη στα παιγνίδια της, για τα οποία άλλωστε ξετρελλαινόταν. Έξυπνη γυναίκα σίγουρα (παρόλο που κάποιες θυμικές φορές η νόησή της εξετροχιάζετο όχι αμελητέως), αλλά με εντελώς κοριτσίστικη ψυχή. Και αυτός ο συνδυασμός, αν μη τι άλλο, προκύπτει κάποτε περισσότερον χαριτωμένος από το αναμενόμενο.

“Πάμε κάποια στιγμή”, της είπε, “να πιούμε κανά ποίημα μακριά από εδώ, έξω από πλήθη και συνωστισμούς”.

“Η ποίηση εδώ είναι επικηρυγμένη από φαντάσματα και τρελλούς”, συμπλήρωσε.

“Στον κόσμο αυτόν”, δεν παρέλειψε να προσθέσει ακόμα, “έχει νόημα ο δρόμος, όχι το θέαμα”.

Είπε, πλήρωσε τον καφέ του, αλλά παρέμεινε εκεί.

 

 

Advertisements