Skip navigation

 

jean-tinguely-chaos-n-1

 

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 

[1]. “Πώς τον είπες αυτόν τον …Μπαίμε;” με ρώτησε , “χίππης ήταν  ε;”. “Βεβαίως”, του απάντησα, “στον βαθμό που εσύ είσαι ξεχαρβαλωμένο γκαράζ χωρίς ροκ”.

“Τι εννοείς;” μου ανταπάντησε, “εγώ ψοφάω για ροκιές,  of a certain age βεβαίως”.

“Οι ροκιές”, του λέω, “είναι δικός σου πόνος, δεν με ενδιαφέρει. Στην Ελλάδα ο φασισμός  ήταν πάντα ζήτημα ιμπεριαλιστικής βλακείας.  Το να προσπαθείς ,  δηλαδή, να κάνεις τον δικό σου πόνο κανόνα για τους άλλους”.

Σε αυτήν την χώρα, δηλαδή,  ο φασισμός ανέκαθεν δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα των απονενοημένων αποπειρών προσέλξεως της συμπάθειας των άλλων. Είναι απίστευτο, το πόσοι στην Ελλάδα καταντούν συμπεριφορικοί φασίστες (ο πολιτικός φασισμός, κατά συγκυρίαν και όχι κατ’ ανάγκην, απορρέει εξ άλλου από εκεί), επειδή θέλουν να νοιώσουν ότι τους δίνουν προσοχή .

[2]. Ή αλλιώς, ο απλός στώκερ (of a certain age) που προβιβάζεται σε  …Μπραμ Στώκερ αλλά με μάλλον υποτασικό δράκουλα στην γραφή του.

Κάποτε η κακοήθεια είναι αντανακλαστική, οφείλεται σε καθαρή βλακεία. Εξ αυτής της απόψεως είναι πολύ πιο σοβαρή ως κακοήθεια από την πρωτογενή τέτοια, γιατί η βλακεία (ιδιαίτερα η νεοελληνική) έχει πάντα το χάρισμα να βαθύνει όλα τα πράγματα σε σημείο … “κουλτούρας”.

[3]. Είναι πράγματι άξιον ανεστραμμένου θαυμασμού πως αρκετοί που παράτησαν ηρωικώς αυτό που δεν είχαν ποτέ, τουτέστιν την ποίηση, για να γίνουν κονφερασιέ στα κοινωνικά μέσα αλλά με μάλλον πενιχρά αποτελέσματα τρίτης και τετάρτης εθνικής θεάματος, πολλές φορές δεν χάνουν την πίστη τους σε αυτά. Ελπίζουν, ακόμα, σε …καλύτερες μέρες. Αυτό σημαίνει κερατάς και δαρμένος.  Μάλλον πρώτα δαρμένος από την ποίηση και μετά κερατωμένος από το facebook. Συνεπώς, δεν του λείπει τίποτε πια. Όμως δεν υπάρχει γραικός που να έχει επίγνωση της κατάστασής του. Κυρίως εκεί που τον πονάει περισσότερο: στην αποτυχία της μικροδημαγωγίας του. Ο γραικός, εξ άλλου, ζει πάντα για τους άλλους, όχι για τον εαυτό του.

Δεν τους περνάει από το μυαλό, πως ποίηση και αγορά (με την έννοια της δημαγωγίας) δεν είναι συμβατές μεταξύ τους έννοιες.  Με κανέναν τρόπο. Το ένα θα φάει νομοτελειακά το άλλο, ιδιαίτερα δε όταν το δεύτερο δεν υπάρχει.

[4]. Όπως, πραγματικά, παρουσιάζουν ελάχιστο μη επιστημονικό ενδιαφέρον τα σεσημασμένα λολά που προσποιούνται ….τους αμύντορες της ψυχικής υγείας. Δεν είναι θράσος αυτό, αλλά η απελπισία της δημαγωγίας και του αυτοεξορκισμού. Εκεί να δει κανείς γέλια. Γέλια μέχρι δακρύων. Τελικώς, προσφέρουν όντως υπηρεσία στην ψυχική υγεία.

[5]. Ήταν ζήτημα χρόνου να μιμηθεί και σε αυτό τους “εχθρούς” του. Όμως πιθανολογείται, -και όχι αβασίμως-, πως την πρώτη φορά που είδε πεσσούς στην ζωή του (πρόσφατα δηλαδή), επιχείρησε να τους…δαγκώσει και να τους …φάει. Ζήτησε μάλιστα και ένα ποτήρι νερό για να διευκολύνει την κατάποση. “Τι κάνεις εκεί” του είπαν, “άσε κάτω τα πιόνια …ρε”. “Κάπου άκουσα”, απάντησε ατάραχος αυτός “πως ο Πολύφημος έτρωγε ανθρώπους. Εγώ όμως Πολύφημος δεν τα κατάφερα να γίνω ποτέ, συνεπώς ως Ολιγόφημος ή Ελαχιστόφημος  μπορώ να τρώω μόνον πιόνια”.

[6]. Δεν υπάρχει γκρήκαινα (κυρίως των ….κοινωνικών μέσων) που θα σε αντιπαθήσει σφοδρώς χωρίς να είναι εξ ίσου σφοδρώς ερωτευμένη μαζί σου. Είναι ΝΟΜΟΣ αυτό, στην χώρα μας. Αυτή η σχιζοφρένεια έχει την (εθνική) εξήγησή της και δεν έχει να κάνει στο ελάχιστο με το ερωτικό νείκος ανάμεσα στα δύο φύλα,-  αλλά μην τα ξαναλέμε. Χαίρομαι όμως που οι νεότερες γενιές (και εξ αυτών οι νέες γυναίκες που  κατά κανόνα δεν παρουσιάζουν γκρηκαινοσυμπτώματα), σε μεγάλο βαθμό έχουν απαλλαγεί από ανοησίες.

[7]. Σπάνια να συναντήσεις γραικό που να μην είναι διπρόσωπος. Και σπάνιο, το να μην αυξάνεται η διπροσωπία του, όσον περισσότερον προσπαθεί να το παίξει και …”ευθύς” από πάνω. Σε περιπτώσεις εξαιρετικής βλακείας, το πιστεύει κιόλας.

Η Ημέρα της Κρίσης,  στην φαντασία ενός γραικικού κεφαλιού, έχει πάρει ΜΟΝΟΝ την μορφή ενός τηλεοπτικού κοινού. Αυτό τον φόβο ομιλεί σε κάθε τι που λέει, αυτό τον ίδιο φόβο γράφει σε κάθε τι που γράφει.

Και όπως είναι γνωστό άλλωστε, από την …θρησκευτική τέχνη  συνάγει κανείς και τα ανάλογα συμπεράσματα για το συνάλληλο θρησκευτικό δόγμα που την υπαγόρευσε.

 

 

 

 

Advertisements