Skip navigation

 

images (2)

 

Ομολογώ ότι ως άνθρωπος δεν είμαι ιδιαίτερα σαδιστής (είπα “ιδιαίτερα”), αλλά αυτή την φορά λέω να απολαύσω λίγο περισσότερο τον πανικό σεσημασμένων και  γνωστών ως προς τις “δραστηριότητές” τους λασπαδοαπατεώνων του διαδικτύου (που έχουνε οφθαλμοφανώς ξεπεράσει τα όρια της απελπισίας…).

Ειλικρινά, ποτέ δεν πίστευα ότι μία περίοδο παρακμής τέτοια, σαν και αυτή που ταλαιπωρεί με δυστυχώς μη αναστρέψιμο τρόπο την χώρα μας, θα μπορούσε να προσφέρει επιπλέον τόσον γέλιο. Φυσικά, το γέλιο δεν αίρει σε αυτήν την περίσταση τις σοβαρές διαστάσεις ζητημάτων  που έχουν καταστεί “χρόνια” πια μέσα στην απύθμενη γελοιότητά τους.

Γιατί η αλήθεια είναι πως ΟΥΤΕ παιδί πρώτης δημοτικού δεν θα είχε τέτοια “σκεπτικά” (πέρα από τα χοντροκομμένα ψέμματα και το τυπικό γκρηκ λασπαλίκι) και ακόμα, ούτε ο θρασυδειλομαγκάκος της γειτονιάς που παραφυλάει κάθε στιγμή στην γωνία, δεν θα τολμούσε μια τέτοια καταρράκωση της προσωπικότητάς του σε τόσον συγκινητικά ακατάσχετες κρίσεις lumpen “παρομιλίας”.

Αν το δούμε από άλλη, σαφώς ευρύτερη, οπτική γωνία, και πέρα από τις ακραίες εκφάνσεις, παρόμοια θέματα δεν φανερώνουν τίποτε περισσότερο ει μη την ατυχεστάτη συνάντηση Ελλάδας- Facebook.

 

1920x1080-photography_landscape_foggy_road_landscape_road_foggy-10464

 

Έχω ξαναπεί πως για την τωρινή κατάσταση στην οποία ευρίσκεται η χώρα μας, η “συνάντησή” της με το facebook υπήρξε ό,τι πιο τραγικό. Ό,τι ακριβώς θα έπρεπε να αποφύγει! Και τουναντίον, τα κατάφερε, -όπως εξ άλλου αναμενόταν-, να πέσει με τα μούτρα σε αυτό.  Δεν μπορεί ο ρωμηός, κακά τα ψέμματα, να χειριστεί ώριμα και μετρημένα ένα ήδη βεβαρυμένο από την λουμπενιά και την αναξιοπιστία κοινωνικό μέσο.

Πέφτει σαν λιμασμένος και με ευγενείς προθέσεις …τέτοιες του στυλ “τώρα θα δεις!”.  Επιπροσθέτως, μέσα στην σύνολη πείνα για “θεαθήναι”, κατεργαριά, λουμπενιά και τυφλό ξεσπάθωμα, ελάχιστοι έχουν την ωριμότητα να καταλάβουν το πιο ΒΑΣΙΚΟ.

Η ζωή, αριθμητικώς, είναι μία. Δεν μπορείς να την αντικαταστήσεις με μιαν ελεεινά “γραπτή” καθημερινότητα! Το 24ωρο, θέλουμε δεν θέλουμε, δεν επαρκεί ΚΑΙ για τα δύο!

Δεν είναι πια το …”ομιλόν” (“ομιλόν!” – από την χιλιεπαναλαμβανομένη τραγική χρήση τέτοιων τύπων καταλαβαίνεις πάντα την πραγματική αγραμματοσύνη, – εδώ δεν πρόκειται για παραδρομή ή τυχαίο λάθος…), αλλά, φυσικά το ΟΜΙΛούΝ εν γραπτώ! (και καμμία σχέση,  φυσικά, με το ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΏΣ “ομιλούν” εν γραπτώ – εδώ το ομιλούν είναι τουρλού-τουρλού και καφενόβιου τύπου).

Όσοι δεν μπορείτε να συνάγετε από αυτή την ελάχιστη ως προς το μάκρος διατύπωσης αλλά πλήρη διαγνωστικής ουσίας διαπίστωση, ΠΟΣΗ ΝΟΗΤΙΚΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ σε συλλογικό επίπεδο συνεπάγεται, είναι γιατί σας έχει ήδη καταπιεί αυτή η δυστυχία και έχετε αρχίσει να εθίζεστε στην ιδέα ότι η καθημερινή, πολύωρη παρουσία σε τέτοιους διαδικτυακούς “βόθρους” όπως το facebook, είναι σχεδόν φυσιολογική.

Δεν είναι όμως. Και αυτό, ευτυχώς, ακόμα και στην χώρα μας, αρχίζουν να το καταλαβαίνουν ολοένα και περισσότεροι, αλλά μάλλον αργά. Για έξω, μην το συζητάτε. Κοντεύουμε, ως Ελλάδα, να γίνουμε περίγελως ακόμα και για τον “λιμασμένο” φεϊσμπουκισμό.

 

images (4)

 

Εξ αυτής ακριβώς της πλήρως “μεταλλαγμένης” ταύτισης ενός “χαμηλού” δικτύου με το σύνολο φαινόμενο της ζωής, ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόσες “εκκλήσεις” προς την ΖΩΗ, αλλά και τόσους “ύμνους” προς αυτήν, από ανθρώπους ακριβώς που αν μη τι άλλο δίνουν την εντύπωση πως ζουν σαν φαντάσματα μέσα στα σπήλαια της υποκουλτούρας και του κατά φαντασίαν “μικροθεαθήναι”… (έχετε υπ’όψιν σας πως οι είκοσι νοματαίοι-“λάϊκ”που αναλογούν στον καθένα, σπάνια διαβάζουν -τουλάχιστον με προσοχή- τι γράφει αυτός ο καθένας, και ακόμα, αν ακούσετε “παραπλεύρως” όλα τα δημοσίως “επαινετικά”  ή “αγαπουλίστικα” σχόλια σε τι ΟΧΕΤΟ μπορεί [εν ταυτή μεν στιγμή, όμως εν ιδιωτικώ ή chatoλέκτως] να μετατραπούν, θα πάθετε, αν όχι την πλάκα της ζωής σας, τότε σίγουρα την πλάκα του facebook σας.

Αφήστε δε που αυτό είναι το μόνιμο κόμπλεξ του νεοέλληνα. Θέλει να αποδείξει ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ότι “τα λεφτά του πιάσαν τόπο”. Θέλει να αποδείξει ότι “ζει” (τρομάρα του ). Θεωρεί, για να πιάσουμε ένα παράδειγμα, κάτι σαν …ομηρικό έπος τα μεθύσια και τα ξεράσματά του, με τέτοιον μάλιστα απλοϊκό ως προς την πρόχειρη “μυθοποίηση” που επιχειρεί τρόπο, ώστε θα προκαλούσε, πέραν κάθε αμφιβολίας την σκωπτική διάθεση και του …Jack Kerouac. Ο οποίος Kerouac μπορεί μεν να ήταν “γερό ποτήρι”, αλλά καθόλου τυχαίως όμως διακρινόταν από παραδειγματική ευσυνειδησία και ήξερε τι έλεγε πριν ανοίξει το στόμα του για πράγματα που κάθε άλλο παρά είχαν σχέση με το ποτό…

 

 

Όσον για μένα, η ζωή μου δεν έχει τίποτε από εκείνα που θα μπορούσαν να τραβήξουν την πεινασμένη φαντασία του νεοέλληνα. Πρόκειται για μάλλον απλή, απλούστατη ζωή. Η διασκέδαση-αναψυχή μου συνίσταται σε βόλτες (αρκετές), πολύ διάβασμα και γράψιμο, σκάκι. Καταλαβαίνω πως αυτά για κάποιους εκλαμβάνονται ως “βαρετά” πράγματα. Δεκτόν ως εκφορά προτίμησης, μην ζείτε αναλόγως λοιπόν. Ο καθένας, όμως,-και εγώ συνεπώς-, έχει δικαίωμα να ζει όπως θέλει.

Όλοι όσοι βαλλόμαστε συχνά από συμμορίες τραυλών, κομπλεξικών  και ασυστάτων, με τόνους και τόνους λάσπης (ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο και με όλην την ψυχανωμαλία που χαρακτηρίζει τους γκρηκ υπονόμους …), κατά μίαν έννοια ή κατά ουσιώδη λόγο,  αυτό συμβαίνει επειδή δεν “συμμορφωνόμαστε” με τα “μέσα” κριτήρια διεξαγωγής μιας διαδικτυακής λογοτεχνικής παρουσίας, έτσι όπως θα την ήθελε ο μέσος παρακμίας του facebook.

Ή αλλιώς:

“Γιατί ‘χαλάς’ την πιάτσα ρε;”,

“υπάρχουν ‘ισορροπίες’ εδώ, δεν θα τις χαλάσεις εσύ”,

“ποιος σου είπε ότι μπορείς να γράψεις ό,τι εσύ θέλεις;”

“τι λέει ρε το άτομο, ‘βρίζει’ και το…facebook! Θέλεις να βάλεις φωτιά να μας κάψεις;!”

“γιατί δεν γράφεις για τα θερινά σινεμά, τα ρεμπέτικα, καθημερινές  ανοησίες για τον Τσίπρα και τον Σύριζα, ή για το καφεζαχαροπλαστείο του κυρ-Τάσου στη γωνία;  α; γιατί δεν γράφεις τέτοια ρε;”

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ!

Γράψ’τε εσείς γι’ αυτά, δεν σας το απαγόρευσε κανείς.

 

download

 

Επιχειρούμε να παρουσιάσουμε κάτι “διαφορετικό”, όχι για άλλον λόγον, αλλά επειδή αυτό μας εκφράζει και με αυτό ασχολούμαστε -από τις προδιαδικτυακές εποχές ακόμα- για χρόνια και χρόνια με πολλά κείμενα, εκατοντάδες αναρτήσεις επί μακρόν στα ιστολόγιά μας, δημοσιεύσεις, μα ακόμα και με πανεπιστημιακή έκδοση.

Θεωρώ αυτονόητο, λοιπόν, (καθόλου αυτονόητο για την χώρα της “συμμορίας”…), δικαίωμα ενός ποιητή/συγγραφέα ΝΑ ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ με τα τετριμμένα κλισέ που μαστίζουν το συνειδησιακό του μέσου μεταλλαγμένου στο facebook νεοέλληνα “κουλτουράκου”, και ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ Ο,ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ!

Εάν δεν γουστάρετε αυτόν τον τρόπο σκέψης, τότε μην έρχεστε με εκατοντάδες επισκέψεις σε αυτόν τον ιστότοπο (εννοώ τους κακοήθεις, όχι τους καλοήθεις που θέλουν να εμβαθύνουν σε κάτι), και μερικοί,  θυμηθείτε ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα στην ζωή εκτός από το να παραφυλάτε 24 ώρες το 24ωρο στο feed σας για το καινούργιο κείμενο που θα παρουσιαστεί εδώ! Μα πραγματικά, δίνετε την εντύπωση πως feed και ζωή είναι ένα για σας. Εδώ φτάσανε οι τρελλοί να κάνουν εικασίες για την ζωή μου (λες και θα είχαν δικαίωμα να τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο) από τις …φωτογραφίες με τις οποίες συνοδεύω τα …θεωρητικά κείμενά μου στο “Moments”(!), και να διαβάζουν τα …ποιήματά μου λες και είναι  καθημερινό “ημερολόγιο” ή προσωπικά σημειώματα! 

Αυτή η ΒΛΑΚΕΙΑ και η ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΑ, έχετε υπ’όψιν σας πως μόνον στην χώρα μας ευδοκιμεί με αυτό τον αμέριμνο, βοδινό τρόπο. Και αυτά τα ΓΕΛΟΙΑ ΜΥΑΛΑ με ιδιόλεκτο κουλού χασάπη που μεταφράζει πάντα τα ορατά σε αυτόν τον κόσμο σε μπριζολίτσες και παϊδάκια, μονάχα στο ελληνικό facebook θα δείτε να προσποιούνται την “κουλτουρίτσα”!

Καταντήσατε ψυχακίστικο “παράρτημά” μας πλέον.

 

2122876186mini_phixr

 

Και επειδή, ποτέ δεν έχετε  επιχειρήματα, θεμελιωμένες απόψεις , τεκμηριωμένες ιδέες ει μη μόνον έξαλλη, υβριστική και λασπώδη θυμικότητα, αλλά και ακραία νοοτροπία “συμμορίας” που φοβάται την διασπορά “καινών δαιμονίων”, δεν μπορούμε να σας πούμε τίποτε άλλο για την γνωστή αθεράπευτη περίπτωσή σας.

Ή αναλαμβάνετε ΟΡΑΤΩΣ το θάρρος της υπογραφής σας και το “θάρρος” της λάσπης σας (γιατί ούτε καν “λούμπεν γνώμη” καλείται αυτό το psycho-γκαιμπελίστικο πράγμα!), ή συνεχίστε την τραγική πτώση σας. Είναι γνωστόν πού καταλήγουν πάντοτε αυτά τα πράγματα. 

 

 

Advertisements