Skip navigation

 

 image78

 

 

Το ζήτημα δεν είναι να πουλάει κανείς “politically incorrect” στην διασυμπεριφορική απεύθυνση ή φρασεολογία, αλλά να είναι πραγματικά “politically incorrect” στην ΣΚΕΨΗ, στο μυαλό του!

Αυτό έχει νόημα, όχι το καραγκιοζιλίκι ενός αγοραίου θεαθήναι.

Και αυτό ανέκαθεν χρειαζόμασταν σε αυτήν την χώρα, αλλά σπάνια εντοπίστηκε και εντοπίζεται. Σε μια χώρα, όπου “αντισυστημικότητα” θεωρείται ακόμα ο ξεφτισμένος μύθος της αριστεράς, ή ο τραμπουκισμός ομάδων που επικαλούνται την “αναρχία”.

Όσοι χυδαιολογείτε και βρίζετε σαν πυροβολημένα τυριά,  ζείτε ακόμα σε περασμένες εποχές (τόσον από κοινωνική άποψη όσον και από άποψη τέχνης)  και όσον έχει να κάνει με αυτόν τον τόπο, ζείτε στην Ελλάδα της δεκαετίας του 60 ακόμα, με τα κόμπλεξ και τα ταμπού εκείνης της εποχής. Τίποτα από αυτά δεν υπάρχει σήμερα. Δεν υπάρχει ο παπάς, ο χωροφύλακας, ο δάσκαλος εκείνης της εποχής.  Είστε παντελώς γελοίοι, γιατί είναι σαν να λέτε:

“ξανακαταπιεστείτε , για να νοιώσω απελευθερωτής και απελευθερωμένος …εγώ”.

Είστε γεμάτοι από πολυκαιρισμένες εμμονές και κραδαίνετε σκονισμένα τοτέμ που τα βγάλατε άρον άρον από τις  αποθήκες της Ιστορίας για να τα χρησιμοποιήσετε ως φόβητρα.  Και ούτε μπορεί να υπάρξει τίποτε πιο παρανοϊκά δογματικό από εσάς. Αν ο Πολ Ποτ στην Καμπότζη σκότωνε όσους φορούσαν γυαλιά (!), εσείς θα φτάσετε στο σημείο με την βλακεία που δέρνει το κεφαλάκι σας, να εύχεστε την εκτέλεση όλων όσων φοράνε …γραβάτα.

Δεν είναι δείγμα “αντισυστημικότητας” η χυδαιολογία και η βωμολοχία, αλλά δείγμα ΑΚΡΑΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Σήμερα, εν έτει 2016, το politically τάχα μου incorrect είναι ένας γελοίος πιθηκισμός προς άγραν γιδιών-οπαδών, που σίγουρα μπορεί να βρει κανείς σε αυτήν την τόσο κρίσιμη εποχή παρακμής στην χώρα μας, κατά την οποία, όλες οι προηγούμενες εποχές της “αναβιώνουν” διαδοχικά και πρόσκαιρα σαν αδιέξοδο φλασμπακ πριν πέσει -δυστυχώς- δραματικά και τελεσίδικα η αυλαία (αν δεν γίνει κάποιο θαύμα να βάλει επιτέλους αυτός ο λαός το μυαλό του να δουλέψει).

Κάποιους αφελείς λοιπόν, έστω λίγους, μπορείτε να εξαπατήσετε. Καί σίγουρα, πολλοί κάνουν business με τα βρισίδια και την γιδίσια σκέψη, δεν είστε οι μόνοι.

Μόνον μην είστε τόσο σίγουροι ότι σε αυτή την περίπτωση το ντέφι για να χορεύει η αρκούδα θα το κρατάτε εσείς, και κυρίως, δεν θα πρέπει να νοιώθετε βέβαιοι ότι δεν θα είστε εσείς αυτή η αρκουδίτσα που θα πρέπει να χορεύει συνεχώς και συνεχώς, χυδαιολογώντας, βρίζοντας και παραμιλώντας, για να κρατάει αδιαλλείπτως την προσοχή του αφεντικού μικροκοινού της.

 

 

Advertisements