Skip navigation

 

article-2198481-14D600F6000005DC-271_964x740

 

Με αφάνταστη θλίψη παρατηρεί κανείς μια κατεστραμμένη χώρα να βρίσκει πλέον την μοναδική ευχαρίστησή της στην ηδονή μιας περαιτέρω αυτοκαταστροφής της.

Τραγικές φυσιογνωμίες παντού, ανθρωπάκια με έξαλλα συμπλέγματα και κλινικά μίση, λάσπες και χυδαιολογίες (αλλά και άτσαλες, χοντροκομμένες υποκρισίες που προκαλούν γέλια),

ο λουμπενισμός αιώνων βγαίνει στο φως εδώ και κάποιο καιρό, πλήρως απροκάλυπτος και χωρίς κανένα πρόσχημα, αδιαφορώντας έστω για μια δικαιολογία: 

οι πάντες ρημάζουν τα πάντα στην χώρα χωρίς περιστροφές.  Το “ζεϊμπέκικο” της αυτοκαταστροφής εν πλήρει συγχύσει.

Για παράδειγμα, το πρόσφατο άρθρο του Καρτερού που “γαμεί το Harvard” δεν είναι μόνον μια επίδειξη τυπικής γραικικής λεβεντομαλακίας και λουμπενικής ισοπέδωσης κάθε λογικής, αλλά μαζί, και με τον τρόπο του, ένα μη αναστρέψιμο σημείο των καιρών σε γενικευμένη βάση:

εδώ και χρόνια η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού αυτής της χώρας κατέλαβε πλήρως την θέση της φωτεινής πλευράς (της όποιας και με το όποιο ασθενικό φως).

Είναι τραγικό αλλά και απίστευτο μαζί όσον το συλλογίζεται κανείς:

μην ψάχνετε να βρείτε πουθενά άλλού τον λόγο της καταστροφής της χώρας ει μη μόνον  στο (μετα)οθωμανικό σύμπλεγμα του γραικού να “δημαγωγεί” κάθε στιγμή στην ζωή του.  Πάρα πολλοί  σε αυτόν τον τόπο φέρονται ως “πολιτικοί” και χορευταράδες της εγκεφαλικής ανειρμικότητάς τους:

παραείναι αηδιαστικό το πράγμα, δεν ενδιαφέρονται για τίποτα ει μη μόνον πως θα κάνουν τον καραγκιόζη στον διπλανό τους και σε μικροσύνολα ανθρώπων.

Είναι αδύνατον για τον γραικό (δηλαδή ένα μείζον ποσοστό) να συμπεριφερθεί σαν φυσιολογικός άνθρωπος: είτε θα βρίζει και θα λασπώνει σαν ψυχοπαθής, είτε θα κολακεύει σαν σκουλήκι.

Θέλουν σαν τρελλοί κύρος και μικροδόξα στις προδιαγραφές ενός μικρού χωριού. Μα το γεγονός ότι αυτή η χώρα έρχεται πρώτη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο (και με μεγάλη διαφορά!) στην χρήση του facebook, λέει από μόνο του πολλά.

Χαρβαρδ-ιάζουν και μισούν τα πάντα. Συκοφαντούν και “γλείφουν” τα πάντα. Πιστεύουν πως μια απλή μεθυσμένη δήλωση αρκεί για να τους ξεπλύνει κάθε φορά, ενώ τους εκθέτει ακόμα περισσότερο.

Η τυπικά γραικική, ψευδοηρωική  εξιδανίκευση του ανορθολογισμού και το μίσος κατά της λογικής (για τα οποία ο ουσιώδης λόγος, όπως έχουμε ξαναπεί, είναι ο μη απογαλακτισμός  από την “μαμά οθωμανική κουλτούρα” που καθορίζει τα πάντα σε αυτόν τον τόπο είτε συνειδητώς είτε -κυρίως- υποσυνειδήτως),  φέρνει συνεχώς κάθε μέρα κατάμαυρους καρπούς. Κατά συνέπεια, ο γραικός στο μίσος του κατά της λογικής έχει μάθει να ζει, να διεκδικεί (και να ρημάζει) μόνον μέσα από την “λογική” της συμμορίας.  Είναι έτοιμος κάθε φορά για τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της λογικής και της αξιοπρέπειας, χάριν της λεβεντομαλακίας  αλλά και απίστευτης δειλίας που τον δέρνει.

Λυπάται κανείς για τις νέες γενιές που από την μια αντικρύζουν μια διαλυμένη χώρα και από την άλλη πλευρά ανθρώπους που δεν έχουν μάθει αλλιώς να αγαπούν και να μισούν ει μη μόνον καταστρέφοντας και αυτοκαταστρεφόμενοι οι ίδιοι.

Και δεν φτάνει αυτό, τελευταία λέξη στον μύλο του παραλόγου και ένας ακραία λαϊκίστικος, χυδαίος και αντιαισθητικός ψευδοριζοσπαστισμός, στενά συνδεδεμένος άλλωστε με το σύνδρομο του καραγκιόζη, ο οποίος είναι ό,τι ακριβώς χρειαζόταν αυτή η χώρα ως “χαριστική βολή”.

Ας ελπίσουμε στις μελλούμενες γενεές, μετά το χάος, έστω και αν αυτή η ελπίδα, όπως άλλωστε τα πάντα σε αυτόν τον τόπο, πιθανώς να αποδειχθεί ως μια ακόμα ταλαιπωρία.

 

 

 

Advertisements