Skip navigation

 

windy2-760x467

 

Πολύ γρήγορα, ανάμεσα στα πρώτα ευκαιριακά μπάνια του καλοκαιριού, μερικές ετερόκλητες επισημάνσεις και σκέψεις:

 

 

176697-dimitris-armaos_phixr

 

1. Συνιστώ ανεπιφύλακτα σε κάθε ενδιαφερόμενο να διαβάσει το πρόσφατο διαδικτυακό αφιέρωμα του Νέου Πλανοδίου  σε έναν πολύ σημαντικό ‘Ελληνα ποιητή, τον Δημήτρη Αρμάο (1959 – 2015). Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τρία εξαιρετικά κείμενα των Α.Κ.Χριστοδούλου, Γιάννη Πατίλη και Κώστα Κουτσουρέλη.

Η ποίηση του Αρμάου, ποιοτική, πολύσημη (και συχνά όχι τόσον “εύπεπτη” για πολλά επιπόλαια βλέμματα της εποχής μας που έχουν συνηθίσει σε εύκολες ή αβασάνιστες γραφές της παρακμής), αποτελεί κατά την γνώμη μου,  κάτι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στην σύνολη διαδρομή της πιο πρόσφατης νεοελληνικής ποίησης .

Θα σταθώ ιδιαίτερα στο κείμενο του Γιάννη Πατίλη για τον Αρμάο, επειδή μέσω της μορφής του (“ερωταποκρίσεις”) επιχειρείται μια όσον το δυνατόν μεγαλύτερη εξοικείωση του αναγνώστη με τον ποιητή.

 

1930. Moo-sic for Moo Cows

 

2. Είναι προφανές πως ο κόσμος δεν υπάρχει για να καταλήξει στο …facebook.

Να το έχετε υπ’όψιν σας αυτό μερικοί μεταλλαγμένοι.

Μονάχα στην χώρα μας θα πίστευαν πολλοί πως ένα ελεεινό δίκτυο θα μπορούσε να συγκεντρώσει τα πάντα:

εκεί να ζουν τις περισσότερες ώρες της ημέρας, εκεί να λένε καθημερινά απερίγραπτες ανοησίες ή περιττολογίες καφενείου για κάθε ασήμαντο ζήτημα της τρέχουσας πολιτικής καθημερινότητας στην Ελλάδα την στιγμή που η χώρα έχει καταστραφεί εντελώς, εκεί να τρώνε, να πίνουν μπύρες, να “ερωτεύονται” εικονικώς και να ανεβάζουν καψουροβίντεα,  εκεί  να αφοδεύουν, να κοιμούνται, να κάνουν παραλογοτεχνία, να μουρμουρίζουν και να ελπίζουν σε κάποιο παρα-σταριλίκι των πενήντα γιδιών που θα τους ακολουθήσουν.

Και θα μου πει κανείς:

“δικαίωμα μου είναι να ζω από το πρωί ως το βράδυ στο facebook, και δικαίωμά μου να είμαι πλήρως μεταλλαγμένος”.

Απάντηση:

Και ποιος αμφισβήτησε αυτό το “δικαίωμα”;! Μα ηλίθιοι είστε; με είδατε ποτέ π.χ. εμένα να έρχομαι να τραβάω και να βγάζω το καλώδιο από την πρίζα του κομπιούτερ σας!;

Δικαίωμα μου όμως και μένα να ασκώ κριτική απέναντι στο πιο άθλιο φαινόμενο της σημερινής νεοελληνικής παρακμής.

Δεν έχετε επιχειρήματα, έχετε μόνο bullying, μουρμουρητά και γνωστά “πλάγια” καραγκιοζιλίκια του facebook, τη στιγμή μάλιστα που έχω εξηγήσει επανειλημμένως από εδώ πως αυτή η συγκεκριμένη κριτική κατά των κοινωνικών μέσων δεν έχει τίποτα προσωπικό, δεν απευθύνεται κατά ατόμων, αλλά συνολικά κατά αυτών των networks.

Στα οποία networks ο παράλογος/ψωμολυσσαλέος εθισμός είναι κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο για μια χώρα κατεστραμμένη που αυτό μονάχα της έλειπε.

 

Chess-City

 

3. Μετά από επτά συνεχόμενες ώρες σκακιού, ο κόσμος μπορεί να μην έχει γίνει τετράγωνος, αλλά ο κύκλος των σκουπιδιών της νεοελληνικής πραγματικότητας έχει αδειάσει για τα καλά.

 

muslim-woman

 

4. Τα ποιήματα πάνω στο concept της “Γαιοπόλεως” θα συνεχιστούν (καθώς και ένα ακόμα δοκιμιακό κείμενο-συνέχεια στο Century Camera II), αλλά με τόση εκνευριστική ζέστη,  δεν το βλέπω για τώρα, δεδομένου μάλιστα ότι συνήθως μου παίρνει κάποιες ώρες η συγγραφή ενός ποιήματος.

 

hercules_phixr

 

ΥΓ. Τελείωνε ρε καραγκιόζη. Έχεις καεί μια για πάντα, πάνω από 100 ΜΒ με διάφορα λασπομουρμουρητά και χυδαιότητες κατά διαφόρων έχουν γνωστοποιηθεί εδω και καιρό σε πολύ κόσμο, είσαι τελειωμένος. Όμως, όπως όλοι οι καρχαρίες είσαι τυφλός και δεν το βλέπεις και λόγω καθαρής βλακείας ελπίζεις ακόμα.

Μα χρόνια κολλημένος σε τόσους ανθρώπους ο τρελλός;! Συνήθως, ανθρώπους στους οποίους  ζηλεύει παθολογικά την όποια  δημιουργική δραστηριότητά τους και προσπαθεί να τους δυσφημίσει όπως μπορεί.

Σε μένα έχει κλείσει δέκα χρόνια ! (έχω αναφερθεί στα εμέσματά του). Τα ίδια και χειρότερα και για περισσότερα χρόνια σε άλλους!

Και δεν φτάνει αυτό, δεν φτάνει που τον κυνηγά ο κόσμος (και παραπληροφορεί και σε αυτό το θέμα, -και έχουμε ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ διαθέσιμες για κάθε ενδιαφερόμενο!), περιμένει να …αυτοκτονήσουν  επειδή πάει ο γελοίος και γράφει εμετικά “σεναριάκια” για τον καθένα! Μα καταλαβαίνετε σε τι ΓΕΛΟΙΑ και ΣΑΛΕΜΕΝΗ περίπτωση έχουμε πέσει όλοι μας!; ‘Ολη η ζωή του είναι το λασπαλίκι μπροστά σε είκοσι (και αν) διαδικτυακά βόδια. Άτομο που ούτε το έχουμε δει ποτέ έστω και για ένα λεπτό ! (τουλάχιστον εγώ, αλλά και άλλοι).

Και μόλις διάφοροι τον “ξεβρακώνουν”, αρχίζει  την γνωστή δουλειά: αρνείται τα πάντα σαν να μην τρέχει τίποτε.

Και μετά αρχίζει ξανά τα ίδια!

Να δούμε πότε κανένας εισαγγελέας θα διατάξει τον υποχρεωτικό εγκλεισμό του σε ψυχιατρικό κατάστημα αφού δεν το κάνουν οι οικείοι του! Γιατί οι τελευταίοι, έχουν ΕΥΘΥΝΕΣ που δεν ασχολήθηκαν με την κατάστασή του μέχρι σήμερα, και πιθανώς να τους ζητηθούν.

 

 

 

Advertisements