Skip navigation

 

 

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΕΟΓΡΑΙΚΙΚΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ

(γιατί και τα διαλείμματα αναψυχής χρειάζονται)

 

1 . Ο σχετικά νεόκοπος και γελοία αντιαισθητικός όρος “περιοδικάριος” φανερώνει με τον τρόπο του  όλη την μιζέρια και την τραγικά χαμηλή αυτοεκτίμηση του νεογραικού (για όσους τουλάχιστον χρησιμοποιούν τον όρο).

Όταν αρνούνται να δημοσιεύσουν ποιήματα στον νεογραικό λογοτέχνη και παραλογοτέχνη, τότε φταίει το …”κατεστημένο”.

Όταν του τα δημοσιεύουν, …δεν φταίει. Ο περιοδικάριος τότε είναι …εκδότης περιοδικού , “καλός” και “οκέης” κλπ.

Για να καταλάβετε ότι πίσω από τα “αντιεξουσιαστικά”  μουρμουρητά στην χώρα μας σπανίως ελλοχεύει ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν και συχνότερα ο Καραγκιόζης.

 

2 . Παρακολουθούσε με τα κυάλια επί 24ώρου βάσεως κάθε μέρα ο δύστυχος από την κουπαστή:

“Παρατηρούμε ότι έχει κάποιες μέρες να εμφανιστεί. Αυτό μας συνταράσσει. Μας κάνει να βρισκόμαστε σε επιφυλακή. Δεν ξέρουμε τι ετοιμάζει. Προσπαθούμε να βρισκόμαστε σε συντονισμό με τους άλλους δύστυχους, μήπως και τα γεγονότα μας πιάσουν εξ απίνης. Μα πού είναι επιτέλους; Α νά’ τος! Τώρα θα δεις. Θα φερθούμε με την ανάλογη …σκληρότητα”.

(ακολουθούν οι κλασσικές accelerated μίκυ-μάους φωνές).

Έκτοτε, ό,τι και αν έλεγε ήταν β(λ)αμμένο από το “κόλλημά” του. Δεν φαινόταν πως  προσπαθούσε ιδιαίτερα να βάλει τις προτάσεις του (aka παραμιλητά) σε μια στοιχειωδώς αιτιατή ακολουθία και σύνταξη. Άλλωστε, το μόνο υποκείμενο που διεπίστωνε σε αυτές, δεν ήταν άλλο από τον εαυτό του.

 

3. Σαλεμένος λασπάς έλεγε σε άνθρωπον που τον άκουγε έκπληκτος:

“ήταν ανάγκη να μοιάζεις με το παιδί σου σαν δύο σταγόνες νερό; Δεν ταιριάζει με τις λάσπες που προσπαθώ να διαδώσω για σένα”.

 ‘Επαθε την πλάκα της ζωής του ο άνθρωπος που τον άκουσε. Εν τέλει, γύρισε και είπε στον ζαμπονάκο:

“Δεν πρόκειται να σε …υιοθετήσω, όσο και αν επιμένεις”.

“Τι εννοείς;”

Τι εννοείς, ρώταγε ο ηλίθιος.

 

4. “Γιατί δεν απαντάς στα ερωτικά μου ποιήματα, Αλφρέδο Άρες;” τσίριξε η Δόνα Μπαλαντέζα, μουσείο του 1800 και με το πλάτος της μεγαλύτερο από το ύψος της. Περίπου κυλιομένης κινήσεως (η ίδια) και μονής κατευθύνσεως (αναγκαστικά) όποιος δρόμος κατελάμβανε (πάλι η ίδια).

“Αν δεν απαντήσεις, θα βάλω ξανά τον Μπούμπη να σε γαυγίσει.”

Ο Μπούμπης χόρευε τσάμικο, όχι ιδιαίτερα καλά σαν σκυλάκι. Γαύγιζε πάντως σαν άνθρωπος.

 

5. Γέλιο και αυτό. Όντως τρομαχτικό. Πλένε τα δόντια σου συχνότερα ρε ζώον.

 

6. Παράπονο κύκλωπος:

“δεν σε χωνεύω γιατί δεν μπορώ να σε …φάω. Δεν τρώγεσαι πια!”.

Για να μην νομίσετε δηλαδή, ότι η κρίση πλήττει μόνον τους ανθρώπους και όχι άλλα ζωντανά.

 

 

 

Advertisements