Skip navigation

7087Vandor

 

εν είδει υστερογράφων προς την προηγούμενη ανάρτηση χωρίς αναφορική ή αντιστοιχούσα σειρά

 

-1 . Εποχή και αυτή. Με το ζόρι ή με αυθυποβολή, θησαυρός οι άνθρακες. Αλλά …χαμένος στο φέισμπουκ ή στα παλιά, εγκαταλελειμμένα πλέον, λημέρια. Και χωρίς κανέναν πραγματικά να ενδιαφέρεται για το κυνήγι του χαμένου “θησαυρού”. Ό,τι είναι άνθρακας εξ άλλου δεν λάμπει.

 

-2. Το μίσος είναι το κίνητρο και η παρηγοριά του αυθαιρέτως δηλωσιακού, όχι του τεκμηριώνοντος. Του μπινελικόφρονος, όχι του πληρούντος κάποια λογική.

Του μπερδεμένου από εγκεφαλική ανεπάρκεια ανακοινωσία, όχι του ποιητή.

Πολλές φορές, ή περαιτέρω, εκείνου του μισερού τύπου που ερμήνευε κάποτε ο παλαιός ηθοποιός Ανέστης Βλάχος, δίχως να σημαίνει γι’ αυτό πως ανέστη ποτέ ο βλάχος.

 

-3.  Πίστευε πως αν ανακάτευε σύγχυση, άγνοια, αυθαιρεσία, πλαστογραφία, μίσος και ασύντακτο/ανορθόγραφο μπινελίκι και τα έκανε όλα αυτά μια χωριάτικη σαλάτα στα γραπτά του, θα μπορούσε να σταθεί.

Τυπικός ανορθολογικός στοκεράκος της παρακμής με πολλά απωθημένα, μοίραζε το χρόνο του ανάμεσα στην δημιουργία λασπάδικων εντυπώσεων από την μια και στο να τρέχει έντρομος εδώ κι εκεί να ζητάει συγγνώμες και να διαψεύδει τον εαυτό του από την άλλη, προκειμένου να την γλυτώσει όταν τον “τσακώναν”.

Μία “ικανότητα” είχε μόνον. Με τα παραληρήματά του όταν δεν τα πλάσαρε ως ποιήματα αλλά ως θεωρήματα, κατάφερνε να …κατηγορεί την μισή τουλάχιστον μικροκλίκα του, χωρίς να το καταλαβαίνει.

Δηλαδή περίπου κάτι σαν ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος.

Το τραγικό είναι και πως οι υπόλοιποι της παρέας συνήθως το …ίδιο έκαναν.

Η ισχύς εν τη διαλύσει, δηλαδή.

Ήταν δε τόσον απρόσεκτος που όταν μιλούσε για αληθινή ποίηση, φρόντιζε να καταστήσει σαφές το τι εννοούσε και ανέβαζε μαζί με την προηγούμενη χωριάτικη σαλάτα κάτι δικό του που ειλικρινά δεν τρωγόταν με τίποτα, όσον και αν προσπαθούσε κανείς. Μα με τίποτα. Τόση ατεχνία και μπουρδασκοπολογία ήταν κατά μία έννοια κατόρθωμα (εξηγεί όμως, ως προς έναν βαθμό τουλάχιστον, το ψυχοπαθολογικό κόμπλεξ και stalking του προς αρκετούς καλούς ποιητές) .

Ευτυχώς ανέβαζε την ποιηματιά κάθε φορά με το όνομά του, γιατί και σε αυτές τις περιπτώσεις θα ήταν ικανός να πει ψέμματα και να αρνηθεί ότι τα έγραψε ο ίδιος προκειμένου να γλυτώσει το τομαράκι του.

 

-4. Βλάχος, έχεις “χιούμορ”. Αλήθεια σου λέμε βρε. Μην σε πανικοβάλλουν τα εισαγωγικά στην λέξη, έστω και αν δεν είναι τυχαία.

 

-5. Δεν έχετε τίποτα το Ελληνικό μέσα σας.  Γραικικό ναι, απ’ αυτό είστε πλήρεις. Τα ίδια χάλια μια ζωή. Λουμπενισμοί, τυπικά γραικικές αντιαισθητικότητες, λάσπες, απολογίες και δικαιολογίες ενώπιον ανυπάρκτου εικονικού κοινού.

Η Ελλάδα καταρρέει, ο Φθόνος δεν αλλάζει. Τι ψυχή θα παραδώσετε στον Σόιμπλε;

 

-6. Ως προελέχθη άνω, ό,τι είναι άνθρακας δεν λάμπει, αλλά οι καράφλες λάμπουν.

Μαζέψτε καμμιά φορά τις καράφλες σας μερικοί. Έχουμε γεμίσει από τις τρίχες σας που πέσαν απανωτά.

 

 

 

Advertisements