Skip navigation

 

 

Πέρασα μερικές εξαιρετικά ξεκουραστικές/χαλαρωτικές/αναζωογονητικές ημέρες με αρκετές βόλτες, μουσική και σκάκι, τόσον που δεν έχω ακόμα διάθεση να κάτσω σοβαρά στο κομπιούτερ να γράψω.

Σιγά σιγά θα μαζευτώ φυσικά και εδώ και ελπίζω -όσον έχει να κάνει με το παρόν ιστολόγιο- να επικεντρωθώ περισσότερον στο “Journal d’un poète” και τα ποιητικο-αυτοβιογραφικά κείμενα που παρουσιάζονται κάτω από αυτό το label.

Είναι μια ανέλπιστη πολυτέλεια για αυτούς τους ελεεινούς καιρούς, -και όσον το δυνατόν πιο μακριά βέβαια από την επικοινωνιακή ερημιά των κοινωνικών μέσων όπου ταλαιπωρούνται αυτοβασανιζόμενοι και αυτοτιμωρούμενοι αρκετοί απερίσκεπτοι συνάνθρωποί μας-,

είναι λοιπόν, λέω, μια “πολυτέλεια” να μπορείς να επικοινωνείς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ  με μερικούς καλούς αναγνώστες κάτω από αξιοπρεπείς συνθήκες και να μοιράζεσαι κάποιες σκέψεις, κλπ.

Η ζωή δεν απαιτεί πολλά για να είσαι ευτυχής. Αυτά τα κάποια, όπως και να έχει όμως, δεν αλλάζουν εύκολα ή δύσκολα έναντι αφρών.

 

 

 

Advertisements