Skip navigation

 

hercules_phixr(1)

 

 

Στο μέλλον οι ποιητικές εκδόσεις του facebook θα προσφέρουν μάλλον αρκετό υλικό στους ψυχολόγους και τους κωμωδιογράφους. Θα βλέπουν, ας πούμε, κάτι τέτοια όπως τα αμέσως παρακάτω (να είστε σίγουροι ότι πάρα πολλοί και πολλές θα ανταποκρίνονται πλέον σε αυτές τις προδιαγραφές”) :

 

1. “Ελεγείες του Κουμ-Καν”,

στις οποίες η εκάστοτε ποιήτρια εξομολογείται τους υπαρξιακούς προβληματισμούς που εμπνεύστηκε από κάθε ηρωική e-χυλόπιττα που έφαγε στον άκαρδο κόσμο των chat του facebook, ενώ προσεύχεται ταυτοχρόνως στα πορτραίτα της Έμιλυ και της Άντζι Ντίκινσον.

Με σημαντικές κριτικές από κάτω όπως “τριφανταστικό υπεραγαπουλίνι μου,τι υπεροχότατα ποιήματα είναι αυτά. Έκλαια από συγκίνηση όσον σκεφτόμουν ότι η υπερλατρεμένη σου ύπαρξη καταδέχτηκε να μας ελεήσει με τους φτιαγμένους από πλατίνα και τζιν-σενγκ πολυφανταστικότατους στίχους σου” (ακολουθούν καρδούλες).

2. “Αναμνήσεις ενός Κομπλεξικού”,

όπου ο α(συ)ναρτησιογράφος καταλήγει πως ό,τι τυχαία άρπαξε το αυτί του κάποτε περί “πανουργίας του Λόγου” στην Ιστορία (όπως φέρεται πως το διετύπωσε κάποιος Χέγκελ αλλά, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να βρει ποιητικές συλλογές του στα βιβλιοπωλεία), δεν μπορεί παρά λογικά να σημαίνει αισχρές λάσπες, απατεωνιές και κατεργαριές. Αυτά κατάλαβε από τον …Χέγκελ, αυτά έκανε, για αυτά έμεινε “γνωστός”. Τι στο καλό, “πανουργία” και “λόγος” τι άλλο θα μπορούσαν να σημαίνουν; Τόσον κομπλεξικός που πάτησε τελικά μια γερή κρίση κι άρχισε να λέει ότι του’ρχοταν στο θολωμένο μυαλό του. Τι θέλατε να συμπεράνει και να κάνει ο άνθρωπος; δεν ήξερε τι είναι ο Έγελος, κατέληξε ο ίδιος Γέλως με αυτά που Έγελε-έλεγε.

3. “Παρομιλίες ενός Παρλόγερου”.

Κάποιες φορές πάθαινε τόσες κρίσεις άγχους (έτσι όπως θα μπορούσε να διαφανεί από τα σχετικά κείμενά του) προκειμένου να διαβάλλει τις αντίθετες απόψεις ή τους κατά φαντασίαν “εχθρούς” του (τους οποίους και παρακολουθούσε αδιαλλείπτως μέσα από το feed του, όπως άλλωστε το παθαίνουν όλοι όσοι παρατάνε αυτόν τον μάταιο κόσμο για τις ηδονές και τις απολαύσεις της οθόνης υγρών κρυστάλλων), ώστε το τελικό αποτέλεσμα να αποβαίνει τόσον ασυνάρτητο και αυθαίρετο, όσον περισσότερον πίστευε ο ίδιος πως ήταν “ρηξικέλευθο”. Του ήταν αδύνατον κάποτε να εκφραστεί με άμεσο και ευθύ τρόπο ως άνθρωπος.  

Σαν να πήγαινε ας πούμε στο περίπτερο για να αγοράσει τσιγάρα και να πρήζει τον περιπτερά με τόσους φάλτσους υπαινιγμούς και πλάγιες επισημάνσεις, ώστε μετά από μία ώρα να τον έχει φορτώσει ο δεύτερος με όλες τις καραμέλες και τα πατατάκια του περιπτέρου του, και εκείνος να υπαινίσσεται ακόμα με χίλιες δυο λοξολογίες πως όλα αυτά πιθανώς και να μην ήταν ό,τι ζητούσε. 

Σημειωτέον: μερικούς που διέβαλε”πλαγίως” (κάποτε χυδαία και αισχρά και αυτός), σε πρότερους καιρούς τους κολάκευε σφόδρα και εξέφραζε τον …θαυμασμό του γι’ αυτούς. Καταλαβαίνετε για τι άτομο “με αρχές” μιλάμε. Παλαιότερα καλός γραφιάς ελαφρότερων συνήθως θεμάτων, αργότερα εντελώς ανούσιος. Ανύπαρκτος ως φιλόσοφος, ανέμπνευστος και ξηρός ως ποιητής.

 

Θα πω κάτι σε πολλούς άλλους (αφήστε τις παραπάνω ανίατες περιπτώσεις). Καν’ τε ένα πείραμα με τον εαυτό σας. Κλείστε για τρεις μόνον ημέρες το facebook, μην μπαίνετε καθόλου. Ει δυνατόν μην μπείτε καθόλου στο διαδίκτυο.

Πηγαίνετε μια ΒΟΛΤΑ (πολύωρη) στον καθαρό αέρα. Ξαναπηγαίνετε μια ΒΟΛΤΑ πάλι την επομένη.

Αν μετά από τρεις ημέρες, δεν πάθετε πλάκα με τις απερίγραπτες ανοησίες και τα εκφραστικά καραγκιοζιλίκια που αφήνετε εδώ κι εκεί στα κοινωνικά μέσα, τότε συνεχίστε να “ζείτε” εκεί μέσα. Πραγματικά σας αξίζει.

 

Advertisements