Skip navigation

A-young-Crocodylus-moreletti-at-Aurora-National-Zoo-Photo-by-Gus_phixr

 

Δεν σου επιτρέπω, γελοίο πλάσμα, να πιάνεις στο στόμα σου ανθρώπους που δεν τους ξέρεις κατ’ ελάχιστον και δεν σε ξέρουν, ανθρώπους που ούτε καν τους έχεις δει ζωγραφιστούς και δεν σου πέφτει λόγος έτσι κι αλλιώς γι’ αυτούς, και να τους λασπώνεις με ΕΜΕΤΙΚΟ όσον και γελοίο-ύπουλο τρόπο αντάξιο της λούμπεν προσωπικότητάς σου, μόνο και μόνο επειδή τους φθονείς υστερικά. Είσαι παντελώς ακατάλληλος για να δημιουργήσεις και πίστεψες πως αν λασπώνεις όλους τους άλλους, τότε θα …προκόψεις.

Δεν σου το επιτρέπω, όχι μόνον για μένα , αλλά για κάθε έναν, ακόμα και άγνωστό μου. Είναι ακριβώς αυτή η χώρα που βρίσκεις και τα κάνεις, έστω και αν σπας τα μούτρα σου κάθε φορά. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα σε είχαν πετάξει με τις κλωτσιές έξω, από τα πρώτα δείγματα “γραφής” σου.  Εδώ, βρίσκεις και “τρυπώνεις” σε κλίκες-κλάκες Γ’ Εθνικής, οι οποίες όμως όντας ελάχιστες σε ποιότητα και ποσότητα αδυνατούν να σε “μπιζάρουν” (που μου…θέλεις και …κύρος).

Είναι μια χώρα που κάνει “ανεκτά” τα φαινόμενα bullying και λάσπης και όπου ο καθένας κοιτάει την “πάρτη” του αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο, μιας και κακά τα ψέμματα όλα αυτά υπήρξαν ουσιαστικά μέρη της πολιτισμικής της κληρονομιάς. Πρόκειται για μια άρρωστη νοοτροπία σε μια εν πολλοίς ακόμα πιο άρρωστη κοινωνία, όχι όμως περισσότερη άρρωστη από άτομα του είδους σου, που έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ επίδειξης αυθεντικής μοσχαρίσιας νοημοσύνης και εκτόξευσης βρωμιάς κάποτε σε σχεδόν καθημερινή βάση.

Τώρα που απέτυχες ως λασπολόγος, αφού πρώτα είχες αποτύχει ως μουγκρητομουρμουρογράφος (γιατί ακόμα και εσύ πια σιγά σιγά αρχίζεις να καταλαβαίνεις πως ο λόγος είναι άλλο πράγμα, δηλαδή  βλέπεις πως κάπου τα έμπλεξες, δεν είναι οι υβριστικές ή οι αρλουμπόθυμες κουτσουλιές), και αναγκάζεσαι να …διαψεύδεις συνεχώς τις λάσπες σου για να γλυτώσεις το τομαράκι σου, προβληματίζεσαι για το ποιες νέες “τακτικές” θα πρέπει να ακολουθήσεις εναντίον όσων φθονείς, ανθρώπων που δεν θα μπορούσες να τους φτάσεις ούτε σε πεντακόσια χρόνια.

Απογοητεύεσαι και ξανααπογοητεύεσαι που σε έχουν πάρει πια χαμπάρι και γελοιοποιείσαι, μιας και είσαι αναγκασμένος όταν σε “στριμώχνουν” να διαψεύδεις τον εαυτό σου με κροκοδείλια δάκρυα στα μάτια για να σωθείς. Οι αποτυχίες σου και στον χώρο της λασπολογίας δεν σου έβαλαν μυαλό.

Προσπαθείς, αλητάκο, παραπληροφορώντας και αντιφάσκοντας με τον εαυτό σου, ελπίζοντας ότι δεν θα σε διαβάσουν (ένας θεός ξέρει ακόμα τι λες “κρυμμένος”), να σώσεις ό,τι μπορείς να σώσεις από τα αλλεπάλληλα πατατράκ και ναυάγιά σου.

Μάζεψε και το αγράμματο  που μου…παριστάνει κιόλας το …θυμωμένο με την “κακούργα κενωνία” και αποτρελλάθηκε εντελώς έχοντας φτάσει σε σημείο να βασανίζεται σχεδόν καθημερινά σε βαθμό κλινικού μίσους πριν βγει αφρίζοντας αυτοβιογραφούμενο το ίδιο (δίχως να το καταλαβαίνει) να χυδαιοβοθρολογεί για ανθρώπους που δεν τους έχει δει ποτέ ζωγραφιστούς.

Για σας ακόμα και η “ηλεκτρονική” ζωή ζητούμενη είναι. Ούτε αυτή δεν έχετε. Τα κεφαλάκια σας επί 24ώρου βάσεως κολλημένα στο “feed” MONON ! Που θέλετε να μου …παραστήσετε…και τους …μποέμ, φαντάσματα των πίξελς! Ούτε το ότι έχετε γίνει πια ρόμπα σε τόσον κόσμο χωρίς να το παίρνετε χαμπάρι για τον τρόπο που “δουλεύετε”, δεν σας πτοεί.

Ειπαμε, τσακίδια, καμμιά φορά! Πόσο ψυχάκηδες είσαστε. Μα ΜΟΝΙΜΩΣ εδώ! Θα δούμε τι θα κάνουμε με όλα σας του είδους κάποια στιγμή. Προς το παρόν έχουμε σοβαρότερες δουλειές για να ασχοληθούμε αντί για σας.

 

 

 

Advertisements