Skip navigation

01496v_phixr

 

Ευχαριστώ την κ.Χριστίνα Λιναρδάκη και το ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό “Στίγμα Λόγου” για την ανάρτηση του κειμένου μου ‘Χάι-κού και “Χάι-κού”: η τέχνη μιας παρεξήγησης’.

Τα χάι-κού με έχουν απασχολήσει κατά καιρούς από την άποψη μιας μελέτης και διερεύνησης της ιαπωνικής κουλτούρας. Ως ποιητή, από την άποψη δηλαδή του να κάτσω να γράψω χάι-κού, όχι συχνά. Θυμάμαι, όταν ήμουν 19 χρονών είχα δημοσιεύσει κάποια τρίστιχα στο περιοδικό “ΧΑΡΤΗΣ” τα οποία δεν ήταν ακριβώς χάι-κού καίτοι παρουσίαζαν κάποια εκλεκτική συγγένεια με αυτά. Έκτοτε, και σε παλαιότερα χρόνια, πρέπει να έγραψα γύρω στα 30 χάι-κού, τα οποία, σήμερα, δεν θυμάμαι καν καλά καλά πού …βρίσκονται.

Για μένα το χάι-κού είναι καθαρό Ζεν. Δεν έχει νόημα η συγγραφή του έξω από αυτό το πολύ συγκεκριμένο πολιτισμικό πλαίσιο (λέω “πολιτισμικό”, όχι “εθνικό”).

Η δε πληθώρα της συγγραφής του είδους στην Δύση, είναι κατά την γνώμη μου μια παρερμηνευμένη”φτηνή και καλή λύση”. Mια κακώς εννοουμένη ευκολία και σε λίγες, καλές, περιπτώσεις κάτι περισσότερον από αυτό.

 

Advertisements