Skip navigation

world-war-i-flight-timeline7

 

Γιορτές στον κόσμο, γιορτές σε δύο κόσμους:

τα φλεγόμενα ερείπια της παγκόσμιας τρέλλας και υποκουλτούρας, ένας κόσμος δέχεται απανωτές ήττες και ένας άλλος κόσμος γεννιέται αργά και επώδυνα στην ανθρωπότητα.

Η διεθνής σύρραξη στην Μέση Ανατολή είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε μια σωστική και σωσμένη ανθρωπότητα από την μια και την τρέλλα των εμπόρων και των χασάπηδων του πολέμου από την άλλη.

Αυτό όμως είναι και κάτι “γενικώτερο”.

Σε αυτόν τον κόσμο ο καθείς δικαιούται να έχει το μάταιο όνειρο που τον φθείρει γρηγορότερα. Όμως τα όνειρα είναι η πολυτέλεια εκείνων που ζουν ήδη στο μέλλον, όχι των αδυνάμων να ξεφύγουν από ένα μικρό παρελθόν μη υπάρχον πλέον ως ανάμνηση αλλά μονάχα σαν αμήχανο φάντασμα που αδυνατεί να βρει μια “επίτιμη” θέση στο καταρρακτώδες παρόν των μεταβατικών ημερών μας.

Υπάρχουν βέβαια και τα (αντι)κοινωνικά μέσα.

Το facebook, το ΜΕΓΑ ΨΕΜΜΑ, τελευταίο καταφύγιο των μικρών ονείρων, των ευσεβών πόθων, των ευσεβών λυπών, της γελοίας, επαιτούσης αυτοδιαφήμισης και προπαγάνδας, αδύναμο να ζήσει, αδύναμο να πλήξει, με την λύσσα εκείνη που κατανοεί το αδιέξοδο και την “αντίστροφη μέτρηση”.

Απανωτές οι “αποχωρήσεις” από το facebook τον τελευταίο χρόνο. Όσοι -και μιλάμε για τους “τακτικούς”- κατάλαβαν πως εκεί μέσα καταντούν άρρωστες σκιές φεύγουν ο ένας μετά τον άλλο, οι υπόλοιποι είναι μοίρα τους να μην έχουν καμμία μοίρα πλέον.

Οι νεκροί δεν χορεύουν. Πληκτρολογούν μόνον. Και για να αναστηθεί κάποιος, χρειάζεται πάνω απ’ όλα να το θέλει ο ίδιος.

 

Advertisements