Skip navigation

dark-street-2560x1920

 

Παίζοντας σκάκι και συνομιλώντας με φίλους στο διαδίκτυο, ξυπνώντας κάποιες φορές την γυναίκα μου με τα τρανταχτά γέλια μου, αλλά και ακούγοντας Buxtehude με πήρε το πρωί (και μάλλον δεν θα προλάβω να κοιμηθώ καθόλου).  Αυτές οι στιγμές ξεκούρασης αλλά μαζί και εγρήγορσης, έστω και αν συνοδεύονται από έλλειψη ύπνου, είναι για μένα από τις πλέον πολύτιμες.

Το “Dark Persian Blue” και το “Enlightened by Clouds” (και πιθανώς άλλο ένα ποίημα ακόμη) που έχουν ήδη αναρτηθεί στο The Return blog, (σκέφτηκα ότι) εγκαινιάζουν μια καινούργια ποιητική ενότητα για την οποία δεν έχω βρει ακόμα τον τίτλο.  Η ποίηση για μένα είναι διαρκής αφαίρεση εξουσίας από την απλή λογική.

Η απλή λογική, θα έλεγε κάποιος,  συχνά είναι εντελώς άνευ νοήματος, κάποτε δε ακόμα και για αυτές τις ανάγκες της καθημερινότητας.

Σκέφτομαι ακόμα, προϊόντος του νέου έτους να δημιουργηθεί κάτι σαν ιστολογικός φιλοσοφικός κύκλος, με έμφαση κυρίως στην κριτική και δημιουργική θεώρηση της καντιανής και εγελιανής λογικής. Όσοι ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε, στείλτε μέηλ.

Σε μια χώρα και σε μια εποχή, όπου και η απλή λογική τείνει να εκλείψει πλήρως, η φιλοσοφική λογική αν μη τι άλλο είναι αντίδοτο στην παρακμή.

Η χώρα αυτή είναι χρεοκοπημένη εντελώς, όχι για τους υπαρκτούς οικονομικούς λόγους, αλλά λόγω της αρρώστειας που συσσώρευσαν τα αμήχανα κληροδοτήματα του οθωμανικού ψυχισμού σε ένα κράτος με υποτίθεται διαφορετική εθνική ταυτότητα. Για όλα έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, και όταν το κλήμα είναι στραβό, δεν έχει ανάγκη να το φάει καν ο ευρωπαϊκός γάιδαρος.

Αν δεν συμβεί κάτι σαν ΟΛΙΚΗ επανάσταση σε αυτήν την χώρα (βέβαια, με το “υλικό” που υπάρχει ούτε σε ένα -10% δεν είναι πιθανό αυτό),

τότε σε λίγα ή περισσότερα χρόνια, δυστυχώς, θα έχουν απομείνει εδώ κυρίως γέροντες, ηλίθιοι και ψυχάκηδες.

Δεν ξέρω αν θα είναι κρίμα, σίγουρα όμως θα είναι μια τσάμπα ταλαιπωρία, όπως ανέκαθεν υπήρξε το κάθε τι στην Ελλάδα.

 

 

Advertisements