Skip navigation

Dhakeshwari Temple Dhaka 1904

 

Στη φωτογραφία (από  τον Fritz Kapp, 1904) ο εθνικός ναός Dhakeshwari στην Dhaka του Bangladesh (ঢাকেশ্বরী জাতীয় মন্দির – Ðhakeshshori Jatio Mondir, στην γλώσσα Bengali), όπως ήταν πριν πάνω από έναν αιώνα (σήμερα βέβαια έχουν αλλάξει κάποια πράγματα κυρίως όσον αφορά τον “γύρω” χώρο).

Πρόκειται για ινδουιστικό ναό  σε μια κατά μεγίστη πλειοψηφία μουσουλμανική χώρα.

Το 1920 ο εθνικός ποιητής του Bangladesh, Nazrul, μουσουλμάνος, έγραψε στο editorial μιας εφημερίδας:

“Come brother Hindu! Come Musalman! Come Buddhist! Come Christian! Let us transcend all barriers, let us forsake forever all smallness, all lies, all selfishness and let us call brothers as brothers. We shall quarrel no more.”

Ο ίδιος έδωσε στα παιδιά του ονόματα ινδουιστικά και μουσουλμανικά μαζί. Για παράδειγμα, ένας γιος του λεγόταν Krishna Mohammad.

Το Bangladesh σήμερα, καίτοι μουσουλμανική χώρα, συμπεριλαμβάνει με αρμονικό τρόπο στην επικράτειά του διάφορες θρησκείες που συμβιώνουν άριστα μεταξύ τους (πλην εξαιρέσεων: οι φανατικοί και οι εξτρεμιστές όμως είναι μειοψηφίες), ενώ προασπίζει την εκκοσμικευμένη συμπεριφορά στην καθημερινή ζωή.

Αυτά τα ολίγα, γιατί ειλικρινά έχω βαρεθεί από την αμάθεια που συναντώ στην χώρα μας, όσον έχει να κάνει με τις ιδιαίτερες θρησκευτικές νοοτροπίες των λαών της Ασίας και δη της νοτιοκεντρικής Ασίας.

Πολλοί φαντάζονται “ένα” Ισλάμ, παντού, το οποίο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα παρά μονάχα στο τρομαγμένο φαντασιακό τους:

μια έτοιμη “εικόνα” στο κεφάλι τους ως συνδυασμένο προϊόν αγραμματοσύνης, δυτικής προπαγάνδας από εμπόρους του πολέμου και τυπικής γραικικής υστερικής φοβίας απέναντι στα πάντα.

Ο εξτρεμισμός, ο τζιχαντισμός (αλλά και το μεσαιωνικό, βάρβαρο καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας) ήταν ανέκαθεν “πόδια” της Δύσης στην περιοχή, κάτι που βέβαια στενοχωρεί όσους τα έχουν “τακτοποιήσει” αλλιώς στο κεφάλι τους, αλλά η αλήθεια είναι …αλήθεια, δεν μπορεί  ν’ αλλάξει.

Advertisements